Հեքիաթի թարգմանություն անգլերենից-հայերեն

Անգլերեն տարբերակ
Once upon a time there lived a sea-gull whose name was Oliver. He lived on a little island with his friend Simon, the tortoise. All day long Oliver flew over the sea and caught fish. Simon stayed at home under a thick tree and ate cabbage leaves and sang songs. He had a beautiful voice. One day a large stork flew by and saw Simon all by himself. The stork’s name was Charlie. He was feeling very hungry. “My! My!” he said. “That tortoise would make a good dinner.” He flew down and picked Simon up in his beak and flew away with him. When he got home he opened the door of a. little cage, “ In you go,” he said to Simon. “Here are a lot of leaves. You eat them up and grow fat.” Then he shut the door of the cage and locked it. When Oliver got home he looked everywhere for his friend but couldn’t find him. The night came; still he went on looking for Simon. When he was flying over a dark forest, he heard the sound of a lovely song far below.Was it — Simon? Guided by the sound he flew down, and there was his friend singing sadly in the moonlight. Next to him in a big nest was the stork sound asleep. “S-s-h! Don’t make a sound,” said Oliver. He bit through the wooden bars of the cage with his strong beak and Simon came out.But they were far from home. And Simon couldn’t fly. Tortoises can’t. So they built a raft and sailed home.When they got home Oliver tied Simon’s tail to the tree. “You’ be safe now,” he said.If ever you are near the island, and, in the evening, when the moon is high in the sky, you hear a song from across the water, you’ know that it is Simon singing to Oliver.
They are very happy.
Հայերեն տարբերակ
Ժուկով ժամանակով այնտեղ ապրում էր մի ճայ, որի անունը Օլիվեր էր: Նա ապրում էր փոքր կղզում, իր ընկերոջ՝Սիմոնի հետ: Ամբողջ օրը Օլիվերը ծովով թռչում էր և ձուկ բռնում: Սիմոնը մնում էր տանը՝հաստ ծառի տակ, ուտում էր կաղամբի տերևներ և երգեր երգում: Նա ուներ գեղեցիկ ձայն: Մի օր մեծ արագիլը թռչում էր և տեսավ Սիմոնին մեն-մենակ: Արագիլի անունը Չարլի էր: Նա շատ սոված էր.
-"Իմ! Իմ!"-ասաց նա.
-Այս կրիան կարող է դառնալ լավ ընթրիք.
Նա թռավ ներքև, կտուցով վերցրեց Սիմոնին և հետ բարձրացավ, կրիայի հետ: Երբ նա հասավ տուն, բացեց վանդակի դուռը.
-Դու գնում ե՞ս-ասաց նա Սիմոնին.
-Այստեղ շատ կաղամբի տերևներ կան, դու կարող ուտել և գիրանալ.
Հետո նա փակեց վանդակի դուռը և կողպեց այն:
Երբ Օլիվերը եկավ տուն, նա ամեն տեղ փնտրեց իր ընկերոջը, բայց չկարողացավ գտնել նրան: Եկավ գիշերը, նա շարունակում էր փնտրել Սիմոնին: Երբ նա թռչում էր մութ անտառներով նա լսեց իր սիրած երգը, հեռվում, ներքևում:
-Սա Սիմոնն է՞
Շարժվելով ձայն ուղղությամբ, նա իջավ ներքև, իր ընկերը նստած լուսնի լույսի տակ, տխուր երգում էր: Նրա առջևի`մեծ բույնում քնած էր մեծ արագիլը.
-Ձայն մի հանիր-ասաց Օլիվերը.
Օլիվերը կտուցով վերցրեց Սիմոնին,բայց նրանց տունը շատ հեռու էր և Սիմոնը չէր կարող թռչել,կրիաները չեն կարողանում:
Նրանք պատրաստեցին նավակ, երբ հասան տուն, Օլիվերը Սիմոնին ամրացրեց ծառին.
-Դու այստեղ ապահով ես-ասաց նա.
Երբ դու մոտիկ կլինես այդ կղզուն և երեկո լինի, երբ լուսինը երկնքում կփայլի դու կլսես մի երգ ջրի միջից և կիմանաս որ դա Սիմոնն է երգում Օլիվերի համար: